Kościół Nowego Przymierza

Biblia jest objawionym Słowem Boga dla ludzkości, jest bezbłędnym, kompletnym i wystarczającym źródłem poznania Jego woli (II Tym. 3,16-17; I Kor. 4,6; Dz. 20,32; Przyp. 30,5-6; V Mojż. 4,2-3; Joz. 1,7-8; Judy 1,3; II Jana 1,9; Obj. 22,18).

Zarówno Pismo święte, świętą Tradycję i Urząd Nauczycielski kościoła należy uważać za natchnione autorytatywne w dziedzinie wiary i życia (Katechizm kk. str.36, § 95).

Sami czytają i interpretują Biblię- pod przewodnictwem Ducha Świętego i w oparciu o normalne zasady interpretacji tekstów. (Łuk. 16,29-31; Dz. 17,11; Rzym. 15,4; I Kor. 2,12-16; I Jana 2,27; I Jana 5,20).

Interpretacja Biblii podlega ostatecznie ocenie kościoła, który wypełniając Boże polecenie, strzeże i interpretuje słowo Boże (Katechizm kk. str.34 § 85)

Żaden człowiek nie jest nieomylny i jedynie Chrystus jest głową kościoła, który jest jego ciałem (Mat. 23,8-10; Efez. 1,22; Kol. 1,18).

Gdy papież naucza ex cathedra (z urzędu) w sprawach wiry i moralności, jest - jako Namiestnik Chrystusa, zarządca kościoła widzialnego na ziemi - nieomylny.

Bóg daje życie wieczne, gdy człowiek uwierzy w Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela (Rzym. 3,24; 5,1; Efez. 2,8-9; Rzym. 10,9-10).

Zbawienie osiąga się przez wiarę, dobre uczynki i sakramenty - pod opieką kościoła rzymskokatolickiego.

Mogą być pewni zbawienia dzięki dziełu Chrystusa i obietnicom Boga (I Jana 5,13-15; Jan 3,16; Dz. 2,21; Jan 5,24; Rzym. 8,38-39).

Nigdy nie wiedzą, czy dokonali dostatecznie dużo, by zadowolić Boga i rzeczywiście osiągnąć niebo. Katolicy czują się szczęśliwi, że mają zabezpieczenie w postaci czyśćca, gdzie mogą otrzymać okresową karę, która oczyszcza ich, aby mogli dostać się do nieba.

Jedynie Bóg jest wieczny i wszechmogący; Bóg jest jeden - i On jest duchem (Ps. 145,13; Jan 4,24; I Tym. 1,17).

Bóg jest istotą materialną - był kiedyś człowiekiem jak my. Możemy osiągnąć boskość dzięki uczynkom. Jest wielu bogów.

Biblia dana przez ducha Bożego jest kompletna i nie wymaga żadnych uzupełnień. W rzeczywistości uzupełnienia do Biblii są zakazane (V Mojż. 4,2; Przyp. 30,5-6; Gal. 7,8; Hebr. 1,1-2; Obj. 22,18-19).

Mają "nową Biblię", a pisma Josepha Smitha są natchnionymi przez Boga objawieniami - dziewiętnastowiecznymi Bożymi uzupełnieniami Biblii.

Człowiek nie jest taki jak Bóg, lecz grzeszny i oddzielony od boga. Człowiek może zbliżyć się do Boga i mieć z nim więź jedynie przez wiarę w Chrystusa. Człowiek oddzielony od Chrystusa jest zgubiony (Rzym. 5,12-19; 6,23; Efez. 2,1-2; Jan 1,29; Gal. 3,13).

Człowiek stopniowo staje się bogiem. Mormoni uczą, że grzech Adama w Edenie był konieczny, aby dać rodziców duchowym dzieciom Boga, które były gotowe i czekały na to, by doświadczyć ziemskiego życia.

Zbawienie jest darem łaski (niczym nie zasłużonej miłości) Boga dla wszystkich, którzy wierzą i przyjmują jego plan (Efez. 2,8-9; Jan 12,26; 14,1; I Jana 3,1-2).

Zbawienie dokonuje się przez uczynki. Wszyscy ludzie spędzą wieczność na którymś z poziomów wielopiętrowego nieba. Poziom będzie określony skalą dobrych uczynków człowieka.

Bóg jest wieczną, duchową Istotą w trzech osobach - Ojciec, Syn i Duch Święty (Mat. 3,13-17; 28,19; II Kor. 13,14).

Jest jeden jedyny odwieczny Byt, Bóg Jehowa, Stwórca i Opiekun Wszechświata i wszystkich rzeczy. Odrzucają doktrynę Trójcy.*

Pismo naucza, że człowiek ma wieczną, nieśmiertelną duszę (I Mojż. 1,26; 5,1; Hiob 32,8; Dz. 7,59; I Kor. 11,17; Fil. 1,22-23).

Człowiek nie posiada nieśmiertelnej duszy. Uczą, że dusza nie istnieje oddzielnie od ciała.

Chrystus jest Bogiem (Jan 1.1; Kol. 1,15-19; 2,9; I Jana 5,7-8).

Jezus nie jest Bogiem, tylko pierwszą istotą stworzoną przez Boga. Odrzucają jego boskość.

Śmierć Chrystusa była całkowitą zapłatą za grzechy człowieka (Rzym. 3,24-25; Kol. 1,20; I Piotra 2,24; II Kor. 5,20; Hebr. 10,12.17-18)

Śmierć Jezusa daje człowiekowi możliwość zapracowania na zbawienie: doskonałe życie człowieka w zamian za wieczność na ziemi podobnej do Edenu.

Chrystus zmartwychwstał z grobu w ciele (Jan 2,21; 20,24-29; Łuk. 24,36-43).

Chrystus z zmartwychwstał w postaci "boskiego ducha" . Zaprzeczają jego cielesnemu zmartwychwstaniu.

Chrystus fizycznie powróci na ziemię (I Tes. 4,16-17; Mat. 24,30; Obj. 1,7; Dz. 1,11).

Chrystus powrócił na ziemię - w sposób niewidzialny - w 1914 i z nieba rządzi teraz ziemią.

Istnieje wieczna kara za grzech (Mat. 5,22; 8,11-12; 13,42.50; 22,13; 25,46; Łuk. 13,24-28; II Piotra 2,17; Judy 13; Obj. 14,9-11).

Nie ma piekła ani kary wiecznej. Ci, którzy nie sprostają normom, Jehowy będą unicestwieni, co oznacza, że nie będą już więcej istnieć ani posiadać świadomości.